Zabura 147:1-20

¹Yabi Ubangiji. Yana da kyau a rera yabai ga Allahnmu, abu mai daɗi ne daidai ne kuma a yabe shi!

²Ubangiji ya gina Urushalima; ya tattara kamammu na Isra’ilan da aka kai bauta.

³Ya warkar da masu raunanar zuciya ya ɗaɗɗaura miyakunsu.

⁴Ya lissafta yawan taurari ya kuma kira kowannensu da suna.

⁵Shugabanmu mai girma ne mai iko duka; ganewarsa ba shi da iyaka.

⁶Ubangiji yana kula da masu sauƙinkai yakan yar da mugaye a ƙasa.

⁷Rera wa Ubangiji waƙar godiya; ku kada garaya ga Allahnmu.

⁸Ya rufe sararin sama da gizagizai; yana tanada wa duniya ruwan sama yana kuma sa ciyawa tă yi girma a kan tuddai.

⁹Yakan tanada wa shanu abinci da kuma saboda ’ya’yan hankaki sa’ad da suka yi kira.

¹⁰Jin daɗinsa ba ya a ƙarfin doki, balle farin cikinsa yă kasance a ƙafafun mutum;

¹¹Ubangiji yakan yi farin ciki a waɗanda suke tsoronsa, waɗanda suke sa zuciya a ƙaunarsa marar ƙarewa.

¹²Ki ɗaukaka Ubangiji, ya Urushalima; ki yabi Allahnki, ya Sihiyona.

¹³Gama yana ƙarfafa ƙyamaren ƙofofinki yana kuma albarkace mutanenki a cikinki.

¹⁴Yana ba da salama ga iyakokinki yana kuma ƙosar da ke da alkama mafi kyau.

¹⁵Yana ba da umarninsa ga duniya; maganarsa tana tafiya da sauri.

¹⁶Yana shimfiɗa ƙanƙara kamar ulu yă kuma watsar da hazo kamar toka.

¹⁷Yana zuba ƙanƙara kamar ƙananan duwatsu. Wa zai iya jure wa sanyin da ya aiko?

¹⁸Yakan aiki maganarsa ta kuwa narkar da su; yakan tā da iskarsa, ruwaye kuwa su gudu.

¹⁹Ya bayyana maganarsa ga Yaƙub, dokokinsa da ƙa’idodinsa ga Isra’ila.

²⁰Bai yi wannan ga wata al’umma ba; ba su san dokokinsa ba. Yabi Ubangiji.