Zabura 88:1-18

¹Ya Ubangiji, Allah wanda ya cece ni, dare da rana ina kuka a gabanka.

²Bari addu’ata ta zo a gabanka; ka kasa kunne ga kukata.

³Gama raina yana cike da wahala rayuwata tana gab da kabari.

⁴An lissafta ni cikin waɗanda suka gangara zuwa cikin rami; ni kamar mutumin da ba shi da ƙarfi ne.

⁵An ware ni tare da matattu, kamar waɗanda aka kashe da suke kwance a kabari, waɗanda ba ka ƙara tunawa, waɗanda aka yanke daga taimakonka.

⁶Ka sa ni a ramin da yake can ƙasa cikin zurfafa mafi duhu.

⁷Hasalarka tana da nauyi a kaina; ka turmushe ni da dukan raƙumanka. Sela

⁸Ka ɗauke abokaina na kurkusa daga gare ni ka sa na zama abin ƙyama a gare su. An kange ni, ba yadda zan kuɓuta

⁹idanuna ba sa gani sosai saboda baƙin ciki. Ina kira gare ka, ya Ubangiji, kowace rana; na tā da hannuwana zuwa gare ka.

¹⁰Kakan nuna wa matattu ayyukanka na banmamaki ne? Waɗanda suka mutu sukan tashi su yabe ka ne? Sela

¹¹Ana furta ƙaunar a cikin kabari ne, ana zancen amincinka a cikin Hallaka ne?

¹²An san ayyukanka masu banmamaki a wurin duhu ne, ko ayyukan adalcinka a lahira?

¹³Amma ina kuka gare ka neman taimako, ya Ubangiji; da safe addu’ata kan zo gabanka.

¹⁴Don me, ya Ubangiji, ka ƙi ni ka kuma ɓoye fuskarka daga gare ni?

¹⁵Tun ina ƙarami na sha wahala na kuma yi kusa in mutu; na sha wahalar razanarka kuma na kuma fid da zuciya.

¹⁶Hasalarka ta sha kaina; razanarka ta hallaka ni.

¹⁷Dukan yini sun kewaye ni kamar rigyawa; sun mamaye ni ɗungum.

¹⁸Ka ɗauke abokaina da ƙaunatattuna daga gare ni; duhu ne abokina na kurkusa.